Прочка е ден за проштавање и помирување: "Простете ни ако сме Ви згрешиле, од Бога и од нас се Ви е простено“
Прочка е празник чие постоење и значење се губат во годините пред христијанството, кога луѓето живееле во еден мрачен и тежок период, опкружени со страв и неспокој.
Неделата пред Прочка се нарекува бела или сирна недела, кога не се јаде месо, туку се јадат млечни производи или сукани пити.
Прочка секогаш се паѓа во недела. На тој ден сите домашни се облекуваат со нови алишта, одат во црква на утрена. Многу често на овој ден се облекувале и народни носии и со нив се парадирало низ град. Особено децата биле облекувани и фотографирани во носии.
На Прочка било обичај помладите да се преоблекуваат и да ставаат маски, да се „ маскираат“.
На прочка се служи баклава и кадаиф . На бебињата им се ставало варено јајце во пелените. На масата се служела леблебија и расолница.
Прочка е празник на помирување и простување. Се простуваат Небото и Земјата. Скараните се простуваат, луѓето се помируваат меѓусебно. Сите се весели и среќни на тој ден.
Прошка бара помладиот од постариот со зборовите „прости ми“, а постариот одговара со „простено да ти е од мене и од Бога“. Прочка во семејството се одбележува со богат ручек кој завршува со амкање јајце.
Што е тоа "амкање јајца"?
Варено јајце се врзува на конец над трпезата и се завртува над главите на децата. Во велешките куќи секогаш на гредите се ставале куки на кои се врзувале лулки за деца, или како во овој случај конец за амкање јајца.
Детето што ќе успее да го гризне јајцето се прогласувало за најсреќно во следната година и добивало награда.
Денот по Прочка е Чисти понеделник кога почнува големиот велигденски пост.
На тој ден се оди пешки до Башино село на бел грав со растриени суви чушки и варена царевка. Тој ден е празник за селото.
На овој ден се чисти целата куќа. Се перат алишта, се вријат садовите од нечистотија, а благото кое останало се скрива, бидејќи почнуваат постите до празникот ,,Тодорица`` .
Традициите да се знаат и почитуваат, а Прочка е традиција постара можеби и од христијанството; пагански обичај кој народот не го заборавил до денес.
Но, за нештата да не се заборават треба да се повторуваат, за помладите генерации да ги научат и практикуваат. Многу ни фалат преправените прочкари по улиците и сокаците. На тој начин се сочувува традицијата, се негува битот и се стекнуваат морални навики, особено кај младите.
Најдобрата поука од овој празник е тоа дека треба да научиме да проштаваме !! Тоа е доблест што се учи и морална навика која ни недостига во ова време. Да за- почнеме на Прочка да проштаваме и да ни биде простено од луѓето и од Бога !
Честит празник и проштавајте ако сме Ви згрешиле. Од Бога и од нас се Ви е простено!
Прочка е празник чие постоење и значење се губат во годините пред христијанството, кога луѓето живееле во еден мрачен и тежок период, опкружени со страв и неспокој.
Неделата пред Прочка се нарекува бела или сирна недела, кога не се јаде месо, туку се јадат млечни производи или сукани пити.
Прочка секогаш се паѓа во недела. На тој ден сите домашни се облекуваат со нови алишта, одат во црква на утрена. Многу често на овој ден се облекувале и народни носии и со нив се парадирало низ град. Особено децата биле облекувани и фотографирани во носии.
На Прочка било обичај помладите да се преоблекуваат и да ставаат маски, да се „ маскираат“.
На прочка се служи баклава и кадаиф . На бебињата им се ставало варено јајце во пелените. На масата се служела леблебија и расолница.
Прочка е празник на помирување и простување. Се простуваат Небото и Земјата. Скараните се простуваат, луѓето се помируваат меѓусебно. Сите се весели и среќни на тој ден.
Прошка бара помладиот од постариот со зборовите „прости ми“, а постариот одговара со „простено да ти е од мене и од Бога“. Прочка во семејството се одбележува со богат ручек кој завршува со амкање јајце.
Што е тоа "амкање јајца"?
Варено јајце се врзува на конец над трпезата и се завртува над главите на децата. Во велешките куќи секогаш на гредите се ставале куки на кои се врзувале лулки за деца, или како во овој случај конец за амкање јајца.
Детето што ќе успее да го гризне јајцето се прогласувало за најсреќно во следната година и добивало награда.
Денот по Прочка е Чисти понеделник кога почнува големиот велигденски пост.
На тој ден се оди пешки до Башино село на бел грав со растриени суви чушки и варена царевка. Тој ден е празник за селото.
На овој ден се чисти целата куќа. Се перат алишта, се вријат садовите од нечистотија, а благото кое останало се скрива, бидејќи почнуваат постите до празникот ,,Тодорица`` .
Традициите да се знаат и почитуваат, а Прочка е традиција постара можеби и од христијанството; пагански обичај кој народот не го заборавил до денес.
Но, за нештата да не се заборават треба да се повторуваат, за помладите генерации да ги научат и практикуваат. Многу ни фалат преправените прочкари по улиците и сокаците. На тој начин се сочувува традицијата, се негува битот и се стекнуваат морални навики, особено кај младите.
Најдобрата поука од овој празник е тоа дека треба да научиме да проштаваме !! Тоа е доблест што се учи и морална навика која ни недостига во ова време. Да за- почнеме на Прочка да проштаваме и да ни биде простено од луѓето и од Бога !
Честит празник и проштавајте ако сме Ви згрешиле. Од Бога и од нас се Ви е простено!
